Bu il SSRI adı altında gizlənən Rusiya İmperiyasının Almaniya üzərində qələbəsinin 71 illiyi qeyd edildi. 1945 ci ildən bu yana dünyanın siyasi xəritəsində dəyişiklər, Rusiya Fedarativ Respublikası adı altında gizlənən Rusiya imperiyasının xeyrinə olmayıb, 1943-cü ildə cəbhədə böyük üstünlük qazanan SSRİ-nin hərəkətləri artıq müttəfiqləri narahat edirdi. Eyni zamanda Almaniyanın sonrakı taleyidə artıq müttəfiqləri ciddi düşündürür və SSRİ-nın üstün mövqeyi yerlərdə kommunizim ideyaları ilə qidalanan Moskvaya xidmət edən insanların hakimiyyət başına gətirməklə həmin ölkələri SSRİ-dən aslı vəziyyətə salırdı. Bu işğalçı siyasət 1961-ci ildə Albanıya Xalq Resublikası ilə SSRİ-i arsında gərdin münasibətlər yaratdı,1968-ci ildə Çexoslavakiyada Praqa baharı adı altında rus qoşunlarına qarşı böyük etiraz aksiyası baş tutdu. Bütün bunlar haqqında dəfələrlə danışılıb və haqqında qalaq-qalaq kitablar, saysız məqələlər yazılıb. Amma həm o dövürdə həmdə indiki dövürdə, Azərbaycan höküməti SSRİ və onun varisi olan Rusiyadan çəkinərək Azərbaycanın cəbhəyə köməkliyin vurğulaya bilmirdı. Həmin dövür Belarus , Ukrayna ,Moldaviya , Rusiaynin qara-torpaq əraziləri döyüş meydanına çevrildiyindən ölkədə taxıl problemi yaranmışdı. Belə vəziyyətdə Azərbaycan nəinki neft, silah hətta ölkənin taxıla olan ehtiyacının bəlli bir qismini veriridi. Xüsusən Azərbaycan neftinin sayəsində, Almaniya üzərində qələbə haqqında rus mətbuatında eləcədə sovet ədəbiyyatında demək olar ki, məlumat yox dərəcəsindədir. Bakıda zəhmətkeşlərin neçə əzimlə silah, neft məhsulları , ərzaq və qeyim ilə qırmızı ordunu təmin etməsi fonunda Bakıya qəhrəman şəhər statusu verilməməsi ,cənubi Azərbaycan Culfasından keçməklə müttəfiqlərin SSRİ-yə silah yardımı göndərməsi tarixin bilinməyən səhifələrində qalmaqdadır.
Məqami gəlmişkən deyim ki, indi ümümi milli lider nə bilim xilaskar, Azərbaycanı qurtarn adam kimi xalqa sırılan Heydər Əliyev həmin dövür cəbhədə olmaqdan Naxçıvanda hərbi orkestirdə başını girələyirmiş. Azərbaycandan həmin dövür üçün , çoxlu insanların Sovet İttifaqi və sosialit əməyi qəhrəmanı adı qazandığı yazılıb amma nədənsə H.Əliyevin Naxsıvanda, orkestirdə gün keçirməsini heç kim dilinə qətirməyib. Hırçənd ki, həmin dövurdə NKB-də işləyənləridə orduya cəlb edir hətta ön cəbhələrdə döyüşlərə göndərirdilər.
Azərbaycanın indiki höküməti SSRİ-nin varisi olan Rusiyadan Bakıya qəhrəman şəhər adının verilməsini tələb etməyə nə inki qorxur, hətta belə ciddi maraqında deyil, ermənilər və ya gürcülər olsaydılar artıq çoxdan ciddi məsələ qaldırıb tələb etmişdilər.
Əgər Rusiya bu işdə maraqlı deyilsə onda Azərbaycan Almaniya tərəfinə keçən legionlerlirin düzgün mövgeydə olmasını elan etməlidir. Amma YAP hakimiyyəti biyabırçasına artıq iki ildir Moskvada keçirilən hərbi paradda ordu hissələri göndərir və rus ordusu ilə həmrəylik nümayış etdirirlər. O rus ordusunun 40 –ci ordusu 20 yanvar 1990-ci ildə dinc əhalini Bakıda qanına qəltan elədi və o rus ordusunun 366-ci moto atıcı alayı 26 fevralda ermənilərə kömək elədi ki, Xocalı soy qırımını törətdi.
Pribaltika, Ukrayna hətta Ermenistan belə Alman ordularına qoşulub SSRİ-yə qarşı vuruşan legionerlerin uca tutur. Hər il Avropanın keçmiş sosialist düşərgəsindəki ölkələr, Pribaltika respublikaları , Ukrayna 9 mayda SSRİ-yə qarşı vuruşan legionerlərın yad edir. Ermənistan 100 dramı legioner generalı Qaragen Nijdin şərəfinə buraxmaqla Almanıyaya böyük jest edib.Amma Qarabağ münaqişəsində Azərbaycanı açıq dəstəkləyən Almanıyaya münasibətdə Azərbaycanın belə hərəkətlərin görmək olmur.
Bu yaxınlarda Mədəniyyət və Turizim Nazirliyinin sifarişi ilə Əlmərdan bəy Topçubaşovun 150 illiyinə həsr olunmuş səndli filimdə epizodik olaraq əsfanəvi legionlerlərimizdən və xüsusən Dübəndinskinin həyatından söz açılma qənaət bəxş hesb edilə bilərmi?
Bu insanların arzu edib uğrunda mübarizə aparıb həlak oldugları müstəqil Azərbaycan 1993-cu ildən sonra yenədə Rusiyanın vassalığına girdi.Son dəfə cəbhədə baş verən toqquşmalarda onu göstərdi ki, Bakıya göstərişi yenədə Moskva verir.
Cəmil Hacıyev